Ik ben Storm, Storm Persoon, een echt mama’s kindje dat zijn naam niet heeft gestolen. Op 17 april 2013 besloten de dokters na 38 weken dat het genoeg was geweest met aan mama te kleven. Met mijn toen al sterke willetje hield ik het maar liefst 5 dagen vol om tegen te stribbelen. Op 22 april beslisten de dokters dan maar om mij met de keizersnede het levenslicht te laten zien. Met maar liefst bijna 4 kilogram werd ik meteen gedoopt tot de beer van de Zottegemse materniteit. Ik kende een moeilijke start door het lange tegenstribbelen. Scan na scan mocht ik ondergaan en als beer mocht ik tussen de minimensjes op de neonatologie gaan liggen. Ik was meteen een sterke persoonlijkheid, wat anno 2019 nog niet is veranderd.
Mijn papa is mijn grote held! 
Mijn beergehalte is altijd groot gebleven. Naast de grootste van de crèche en de klas, ben ik ook een echte knuffelaar.
Een motorisch wonder ben ik door mijn moeilijke start nooit geweest. Kruipen is nooit iets voor mij geweest. Maar ik kon “poepschuiven” als de beste. Ik begon tegen de verwachtingen in dan toch één dag voor mijn 16 maanden te stappen. En of ik trots was!
Mijn babbel daarentegen heeft duidelijk wel wat voorsprong gehad. Tot ergernis van iedereen wie mij lief is. Thuis heb ik graag het luidste woord en dat is in de klas (helaas) niet anders. In al dat vrolijke jolijt schuilt wel een heel klein hartje.
Wat jullie misschien niet zouden verwachten, Na 1 jaar werd ik plots blond… 
Ik hou ervan om dingen samen te doen met mijn mama en papa. Op vakantie ga ik graag zwemmen en spelen, maar ook een museum of grote stad kunnen mijn ding zijn.
Buiten naar school gaan, heb ik nood om mijn energie kwijt te geraken. Dat doe ik dan ook met veel plezier wanneer ik ga voetballen of naar de zwemles ga.
Ik vind het ook geweldig om op de foto te staan. Ik mocht zelfs al eens in een reclamespotje spelen!
Ik vind het geweldig al die aandacht voor mij, maar sinds ik bij juf Veerle zat en de andere kindjes met broertjes en zusjes zag, ben ik beginnen zagen aan de oren van mijn mama en papa. 3 jaar lang kon ik iedereen wijsmaken dat mijn baby Lou in mama’s buik zat. Niemand die mij nog geloofde als het effectief zo was. Laat staan dat iemand kon vermoeden dat ik zoveel inspraak kreeg in het kiezen van de naam.
Ik ben een heel trotse grote broer!
Ik voel me heel gelukkig bij al mijn vriendjes uit de klas! Ik wens hen heel het jaar allemaal een fijne verjaardag en hoop dat we nog heel lang samen in de klas kunnen zitten!
Liefs, Storm
Momhistoire 
Heel mooi samengevat! Storm,nogmaals een dikke hieperdepiep hoera! X
LikeGeliked door 1 persoon